have you ever felt the feeling of falling out even for a second??
i did, and thankfully i’ve gotten over it…
siguro sa mga nangyayari sa’kin ngayon kaya ako nagkaganun…
nakaka-konsyensya kasi lahat ginagawa nya para lang makasama ako, pero ako naman nagkukulang sa kanya.
kaylangan ko pang masaktan para malaman ko na mahal ko nga sya cheesy!
pero ung nga inabot ko…
i have to feel his coldness to fully understand that i can’t afford to lose him…
“i love him too much to let myself fall out...mahal na mahal ko siya…”
masakit pala pag binigyan ka ng cold treatment ng taong mahal na mahal mo…
kahit sabihin nya na ok lng sya, kung nakikita mo naman sa mga mata nya ung coldness…. mapapaluha ka ng bonggang-bongga, kasi hindi nya maipagkatiwala sa’yo ung nararamdaman nya at yung iniisip nya…
dahil sa nangyari, parang nilunod ako nang bigla nun… hindi makahinga, hindi mapakali… masakit na. hindi pwedeng hindi kami magkalinawan nito, lalo lang lalala.
thankfully natapos din… i was so sorry for what i did and what i said the night before… i’m just glad na hindi na lumala pang ang sitwasyon.
i don’t want to feel it again…
nakakatakot na…
promise magpapakabait na ako :)
i don’t that falling out lapse to happen again…